Kauwgom

“Wil je collecteren voor de Alzheimerstichting?”, werd mij gevraagd. Natuurlijk! Ik heb om mij heen een aantal mensen die Alzheimer hebben, een hele nare ziekte. Hoe meer geld voor onderzoek, hoe beter. Een online collectebus was snel aangemaakt. Fijn om zo te kunnen bijdragen, alle beetjes helpen.
Jaren geleden collecteerde ik voor KWF Kankerbestrijding. Ik liep een aantal straten, van deur tot deur aanbellend, collectebus in de hand. Ik verdeelde het gebied waar ik zou lopen over drie avonden, elke keer liep ik een stuk van “mijn wijk”.
Eén avond ging mijn dochtertje mee, zij wilde ook wel eens meehelpen. Spannend, langs al die deuren. Het was inderdaad altijd een verrassing of iemand opendeed, of iemand vriendelijk was of geïrriteerd, werd er geld gegeven of werd je afgewimpeld. Soms kreeg je een heel verhaal aan de deur, elke situatie was weer anders. Nadat ik bij een paar woningen had aangebeld en vriendelijk had gevraagd: “Heeft u iets over voor de kankerbestrijding?”, leek het haar ook wel wat om zelf de bus vast te houden en de vraag te stellen. Wel spannend! Het ging goed. Tot er een man naar de deur kwam en opendeed, zwaar kauwgom kauwend. Mijn dochtertje stak de collectebus naar voren en zei: “Heeft u iets over voor de kauwgombestrijding?”. Hilarisch! We hoorden het alle drie en moesten ontzettend lachen. De man zei heel droog: “Je hebt gelijk, dat is helemaal niets, die kauwgom, weg ermee!” We hebben daarna nog geprobeerd verder te gaan met collecteren, maar dat ging niet meer. Iedere keer hoorden we dat zinnetje over de kauwgombestrijding en dan konden we niet meer serieus kijken. Je kan toch niet gierend van de lach langs de deuren gaan met een collectebus. Gelukkig had ik nog een avond, toen hebben we de route afgemaakt.