Aarde

Terugkijken op een jaar dat bijna overgaat in een nieuw jaar, dat doe ik al jaren. Nu word je daar ook nog bij geholpen door verschillende apps. Vrolijk en feestelijk kreeg ik overzichten van 2025. Zo ook van Spotify. Ik heb heel wat uren geluisterd, naar muziek, ook heel wat podcasts geluisterd. Mijn muzieksmaak, mijn topgenres, alles kwam voorbij. Zelfs mijn luisterleeftijd. Wat een mooi woord: luisterleeftijd. Mijn luisterleeftijd is 22 jaar, veel jonger dan de luisterleeftijd van mijn kinderen. Forever young, zo zie je maar weer. Ik heb veel geluisterd naar Mell VF. Nee, niet de Mell van de Spicegirls. Dat was nooit “my cup of tea”. Mell VF heeft echt een geweldige stem, ik houd ervan.
Ook Boudewijn de Groot stond in het rijtje van mijn favorieten. Je verwacht dat hij mijn luisterleeftijd naar beneden haalt. Heel lang geleden luisterde ik naar nummers als “Testament”. De lp draaide overuren. Ik legde de tekst vast door iedere keer de naald van de platenspeler weer even terug te zetten op het vinyl en dan snel de tekst te krabbelen op papier. Weer een zin erbij. Terug naar de platenspeler om de volgende zin te horen. Zo ging dat, oma vertelt. Ik kan nog steeds de hele tekst meezingen met nummers als “Testament” en “Welterusten meneer de President”, waarvan de tekst helaas nog steeds heel actueel is. Deze nummers luister ik nu eigenlijk nooit meer. Boudewijn de Groot is voor mij nu vooral het album “Windveren”, met onder andere het nummer “Aarde”. Iedereen zou dit nummer even moeten draaien. Dit nummer bevat zinnen, als: De aarde, ze heeft geen weet van achterklap en ritselen en graaien, ze heeft geen weet van politiek, van religieus gerommel. De aarde is heel lief en zoet, terwijl de mens zich mateloos uitleeft, geen eerbied en respect heeft, de aarde is te goed. Laat haar met rust, laat haar gewoon wat door de ruimte zweven. Ik vind dit een mooie kerstgedachte. Ik wens iedereen hele fijne feestdagen.