Confronterend

Dit is waar gebeurd, alweer twee jaar geleden.
Waar ik al een tijd bang voor was dat mij zou gebeuren in de trein, is gebeurd.
“Wat dan, de verkeerde trein?” Mijn collega’s wisten niet wat ik bedoelde.
Ik heb het jullie wel eens verteld, waar was ik nou bang voor?
Dat er iemand zou vragen: “Wilt u misschien even zitten?”
Ik ben 58 jaar, heb een leuke afwisselende baan, werk vier dagen in de week en reis het hele land door.
Ik volg een studie waarvoor ik één keer per maand naar school ga. Dat reizen doe ik met de trein.
Ik voel mij fit, zeker nog niet oud.
Maar ja, hoe je er zelf tegenaan kijkt of een ander. Dat werd deze week weer pijnlijk duidelijk.
Mijn collega’s, allemaal jonger natuurlijk, smulden van het verhaal! En ik?
Nou, hier hoef ik dus niet meer bang voor te zijn. Dat kan ik weer afvinken.
Op naar het volgende confronterende moment.